Şikayetvar Şikayetleri Nasıl Silinir? Bir Umut Yolculuğu
Kayseri’nin soğuk bir akşamında, bilgisayarımın başında bir başıma oturuyordum. Havanın kararmasıyla birlikte, ışıkların titremesi ve odamın sakinliği bana her zamanki gibi biraz tuhaf gelmişti. Bir yanda, odama dışarıdan girmeyen rüzgarın uğultusu, bir yanda ise benden bağımsızca çalışan parmaklarım… İşte o an, yıllardır içimi kemiren bir düşünceyle yüzleşmek zorunda kaldım: “Şikayetvar şikayetleri nasıl silinir?”
Bir Şikayet ve Bir Hayal Kırıklığı
Herkesin hayatında öyle bir an gelir ki, her şeyin yanlış gittiğini hissedersiniz. İşte o an, şikayetlerin ardı arkası kesilmiyor. Bir ürün almışsınız, kalitesi sıfır; müşteri hizmetleriyle iletişime geçiyorsunuz, size asla dönüş yapılmıyor. İçinizde öfke birikiyor. Ve sonunda, o büyük hayal kırıklığının ortasında, bir karar veriyorsunuz: Şikayet yazmak. Yazıyorsunuz ve sonra o yazı bir şekilde Şikayetvar’a düşüyor.
İlk başlarda, şikayetinizin yayıldığını görmek bir çeşit tatmin edici bir his yaratıyor. Bir tür hak arayışı… Ama zamanla fark ediyorsunuz ki, o yazı bir yerde kalıyor. Siz unutuyorsunuz, ama o yazı, orada bir iz bırakıyor. O iz, bir daha silinmeyecekmiş gibi kalıyor. Hatta, bir noktada “Nasıl silinir bu şikayet?” diye araştırmaya başlıyorsunuz.
İçimdeki Duygular ve O Silinmez İz
Bir akşam, o şikayetimi tekrar gözden geçirdiğimde, içimde garip bir his oluştu. Üzerine yazdığım o cümleleri, o anki öfkeyi, biraz da dürüstlüğü bir kenara bırakmak istedim. “Evet, mağdur oldum ama ben de insandım. Belki daha sakin kalabilirdim” diye düşündüm. O yazı orada duruyordu. Birçok kişiye ulaşmıştı belki de. Ama benim için, artık o şikayet bir hata gibi hissettirmeye başlamıştı.
İçimi bir huzursuzluk sardı. O an, hayatımda bazen yaşadığım gibi bir şeyler yeniden doğuyordu. Ne de olsa, insanlar hata yapar, değil mi? Ama bu hatayı bir tür öfke ile kalıcı hale getirmek, içimdeki huzuru asla bulamamama neden oluyordu. “Peki, şikayetimi nasıl sileceğim?” diye düşündüm. Bir çözüm bulmalıyım… Ama nereye başvurmalıydım? Geri dönmek, o anki duygusal patlamadan, pişmanlıktan sonra nasıl bir şeydi? Çıkışı bulabilir miydim?
İlk Adım: Şikayetvar ile İletişim
Öncelikle, Şikayetvar’ı düşündüm. Nasıl iletişime geçebilirim? Şikayetimi geri almak, en azından silmek mümkün müydü? Bir kaç gün boyunca, ne yapacağımı bilemedim. İçimdeki sesler birbirine karışıyordu. “Hadi, yaz bir mail at, belki onlar yardımcı olur” dedim kendi kendime. “Ya da belki zaten bu şikayeti silmenin bir yolu yoktur?” diye düşündüm. Ama bir adım atmam gerektiğini biliyordum. O yüzden hemen mailimi yazıp gönderdiğimde, kalbim hızla atmaya başladı. “Acaba bana dönüş yapacaklar mı?” diye düşünüyordum. Cevap gelene kadar içim bir türlü rahatlayamadı.
Bir Umutla Geri Dönüş
İki gün sonra, beklediğim e-posta geldi. “Şikayetiniz başarıyla silinmiştir” yazıyordu. O an içimde bir rahatlama, belki de biraz şaşkınlık vardı. Sonunda o şikayet silinmişti, o soğuk kalıcı izden kurtulmuştum. Ama bir şey fark ettim; aslında bu, sadece bir şikayet silmek değilmiş. Gerçekten, bazen içimizdeki öfkeyi dışa vurmak, sonra da o öfkenin üzerine biraz düşünmek gerekiyormuş. O şikayet bir hata, bir öfke patlamasıydı, ama silinmesi, yalnızca dijital değil, ruhsal bir temizlik gibiydi.
Herkesin hayatında böyle anlar vardır. Bazen bir hata yaparız, öfkemizi dışa vururuz ve sonra, o öfkenin gölgesi, geçmişi bize hatırlatır. Ama önemli olan, bu gölgeyi silip bir adım geri atabilmektir. O anın, o duygunun sizi esir almasına izin vermemek. Şikayetimi silmek, bana sadece dijital bir rahatlama sağlamadı. Aynı zamanda, bir anlamda öfkemi kontrol edebilmenin gücünü de hissettirdi.
Sonuç Olarak: Silinmeyenler
Şikayetvar’daki şikayetim silindi belki ama hayatın getirdiği bazı izler, dijital değil, duygusal. Onlar silinmiyor. Zamanla değişir, belki de unutulurlar. Ama insanın içindeki o ilk öfke, huzursuzluk, her şeyin silindiği kadar kolay kaybolmaz. Bunu kabul etmek gerek. Ama bir şikayet silmek, bir yanlışlık düzeltmek, en azından insanın kalbinde bir rahatlama yaratır. Belki de, sonunda, sadece biraz sabır ve biraz umutla her şey yoluna girebilir. Şikayetimi silmiş olsam da, bu bana, bazen hayatta küçük adımların ne kadar önemli olduğunu hatırlatmış oldu.