Düzenle
Kumru Kuşu Ne Zikreder? Kalbimde Kalan Sessiz Bir Sabahın Hikâyesi
Kayseri’de yaşadığım evin küçük balkonunda geçirdiğim bazı sabahların bende bıraktığı izleri anlatmak istiyorum. Çünkü bazı anlar vardır, insan üzerinden yıllar geçse bile o anın kokusunu, sesini ve hissettirdiklerini unutamaz. Benim için böyle bir an, bir kumru kuşunun sesiyle başladı.
25 yaşındayım ve yıllardır günlük tutuyorum. Bazen bir günün içinde yaşadığım küçücük bir olay bile sayfalarca yazmama sebep oluyor. Çünkü içimde biriken duyguları saklayabilen biri değilim. Mutluysam belli ederim, kırılmışsam susarım ama yine de içimde büyüyenleri bir şekilde kelimelere dökerim.
O sabah da elimde kahvem, önümde açık duran günlüğümle balkonda oturuyordum. Hava serindi. Kayseri’nin sabahları özellikle ilkbaharda insanın içine farklı bir huzur bırakır. Sokaklar henüz kalabalıklaşmamış, şehir kendi sessizliğinde nefes alıyor gibiydi.
Tam o sırada karşı apartmanın çatısından bir kumru sesi duydum.
Önce önemsemedim. Sadece sıradan bir kuş sesi olduğunu düşündüm. Ama birkaç saniye sonra o sesin içinde farklı bir şey hissettim. Sanki acele etmeyen, sakin ve derin bir anlatımı vardı. Elimdeki kalemi bıraktım ve uzun süre o sesi dinledim.
O gün günlüğüme şu cümleyi yazdım:
“Acaba kumru kuşu ne zikreder? İnsanların unuttuğu hangi güzelliği hatırlatmaya çalışır?”
Bir Kumru Sesinin Hatırlattığı Eski Günler
Kumru kuşlarının sesi bana her zaman geçmişi hatırlatmıştır. Çocukluğumdan kalan bazı görüntüler vardır zihnimde. Yaz akşamları ailemle oturduğumuz zamanlar, annemin çay koyarken mutfaktan gelen sesi, babamın balkonda sessizce oturuşu…
Bazen insan büyüdükçe bazı şeylerin değerini daha iyi anlıyor.
Ben de son zamanlarda hayatın hızlı akışında birçok şeyi kaçırdığımı hissediyordum. Hayallerim vardı ama bazıları istediğim gibi gerçekleşmemişti. Güvendiğim bazı insanlar yanımda kalmamıştı. Çok istediğim bazı başlangıçlar yarım kalmıştı.
Bunu kabul etmek benim için kolay değildi.
Kendimi güçlü göstermeye çalışsam da içimde büyük bir hayal kırıklığı taşıyordum. Bazen geceleri günlüğümü açıp uzun uzun yazıyor, sonra yazdıklarımı okuyup sessizce düşünüyordum. İnsan kendi cümleleriyle yüzleşince bazı gerçeklerden kaçamıyor.
O gün kumru sesiyle birlikte garip bir huzur hissettim. Sanki o küçük kuş bana “Her şey bitmedi” diyordu.
Belki de kumrunun zikri buydu.
Sabır.
Kumrunun Sessiz Duası
Kumru kuşu ne zikreder sorusunun kesin bir cevabını kimse bilemez belki. Ama insanlar yüzyıllardır kuşların seslerinde farklı anlamlar bulmuşlardır. Özellikle kumru, sakinliği, sadakati ve huzuru çağrıştıran bir kuş olarak görülür.
Ben o sabah kumrunun sesini dinlerken bunu düşündüm. Belki de onun zikri, insanın unuttuğu basit ama değerli şeyleri hatırlatmaktı.
Sevmek.
Beklemek.
Şükretmek.
Sabretmek.
Çünkü bazen hayat bize büyük cevaplar vermiyor. Bazen sadece küçük işaretler gönderiyor. Bir dostun söylediği güzel bir söz, yolda karşılaştığın bir insanın gülümsemesi ya da bir sabah balkonuna konan kumrunun sesi…
Ben uzun zamandır büyük değişimler bekliyordum. Daha iyi bir iş, daha güzel fırsatlar, daha düzenli bir hayat istiyordum. Fakat o sabah fark ettim ki bazen insan önce kendi içindeki karmaşayı sakinleştirmeli.
Günlüğümdeki Kumru Sayfası
O günden sonra günlüğümde özel bir sayfa açtım. Başlığı şuydu:
“Kumrunun Bana Öğrettikleri.”
Belki dışarıdan bakıldığında çok basit bir şey gibi görünebilir. Bir kuş sesi, bir sabah, bir fincan kahve…
Ama benim için o gün çok farklıydı.
Çünkü uzun zamandır kendimi sürekli sorguluyordum. Neden istediğim noktada değilim? Neden bazı insanlar hayatımdan çıktı? Neden bazı hayallerim gerçekleşmedi?
Bu soruların içinde kaybolmuştum.
Fakat kumru sesi bana başka bir bakış açısı verdi.
Belki de her gecikme bir hazırlıktı.
Belki de bazı kayıplar yeni başlangıçların kapısını açıyordu.
Belki de insanın en büyük yolculuğu dışarıya değil, kendi içine yaptığı yolculuktu.
Bunları düşünürken içimde bir umut oluştu. Uzun zamandır hissetmediğim bir umut…
Kayseri’nin Sessizliğinde Gelen Umut
Kayseri’de yaşamanın bana öğrettiği çok şey oldu. Bu şehirde insan bazen geçmişle gelecek arasında kalıyor gibi hissediyor. Bir tarafta eski sokakların sakinliği, diğer tarafta hayatın hızla değişen yüzü…
Ben de kendi hayatımda böyle bir yerdeydim.
Bir yanım geçmişte yaşadığım kırgınlıklara takılı kalıyordu. Diğer yanım ise yeni bir başlangıç yapmak istiyordu.
Kumru sesi bana o iki taraf arasında bir köprü gibi geldi.
O sabah balkondan içeri girerken artık aynı kişi olmadığımı hissettim. Büyük bir değişim yaşamamıştım. Hayatım bir anda mükemmel hale gelmemişti.
Ama içimde küçük bir ışık yanmıştı.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey büyük cevaplar değildir. Bazen sadece devam edebilmek için küçük bir umut yeter.
Bir Akşamüstü Karşılaşması
Aradan birkaç hafta geçti.
Yine bir akşamüstü balkonda oturuyordum. Günlüğüm yanımdaydı. Güneş yavaş yavaş binaların arasından kayboluyordu.
Derken yine aynı sesi duydum.
Kumru…
Başımı kaldırdım ve gülümsedim.
Eskiden olsa bu sesi sadece bir kuş sesi olarak duyardım. Ama artık benim için farklı bir anlam taşıyordu.
O an günlüğüme şöyle yazdım:
“Belki kumru, gökyüzünde sadece kanat çırpmıyor. Belki bize unuttuğumuz şeyleri hatırlatıyor. Belki zikri, kalbimizi sakinleştiren bir çağrı.”
O cümleyi yazarken gözlerim doldu.
Çünkü uzun zamandır ilk kez kendime karşı bu kadar anlayışlıydım. Kendimi eleştirmek yerine dinlemeye başlamıştım.
Kumru Kuşu Ne Zikreder? Kalbimdeki Cevap
Bugün biri bana “Kumru kuşu ne zikreder?” diye sorsa, ona bilimsel bir cevap vermekten önce kendi hissettiğim cevabı anlatırım.
Bence kumru; huzuru zikreder.
Beklemeyi zikreder.
Sevgiyi zikreder.
İnsanın içinde kaybolan umudu yeniden bulmasını zikreder.
Çünkü bazı sesler sadece kulağa değil, kalbe ulaşır.
Bir kumrunun sesi de benim için böyle oldu.
Hayatımda hâlâ çözülmemiş sorunlar var. Hâlâ bazen üzülüyorum. Hâlâ geçmişte yaşadığım bazı şeyleri düşündüğümde içim burkuluyor.
Ama artık biliyorum ki her sessizlik boşluk değildir.
Bazı sessizliklerin içinde cevaplar saklıdır.
Bazen bir kuşun kanadında, bazen sabahın serinliğinde, bazen de insanın kendi kalbinde…
Son Bir Not: Küçük Şeylerin Büyük Anlamı
Günlüğümün son sayfalarından birinde hâlâ o sabahın tarihini taşıyan bir not duruyor.
“Kumruyu dinlediğim gün, kendimi de biraz dinlemeyi öğrendim.”
Bu cümle benim için çok değerli.
Çünkü insan hayat boyunca birçok şey arıyor. Mutluluk, başarı, sevgi, huzur…
Ama bazen aradığımız şey aslında çok yakınımızda oluyor.
Ben bunu bir kumru kuşunun sesiyle fark ettim.
Belki yarın yine zor bir gün geçireceğim. Belki yine hayal kırıklıkları yaşayacağım. Belki bazı sorularımın cevabını hemen bulamayacağım.
Ama artık biliyorum.
Bir sabah balkona konan küçük bir kumru bile insana yeniden umut verebilir.
Ve belki de onun sessiz zikri tam olarak budur:
“Vazgeçme. Sabret. Kalbini açık tut.”
Kasvabijuteri olarak her zaman en iyi içeriği sunmak için çalışıyoruz. “Kumru kuşu ne zikreder” konusunda daha fazlası için takipte kalın!